Asist. Dr sci. med. Miljan Ćeranić, specijalista opšte hirurgije

Operacija hemoroida

Hemoroidi su normalna anatomska struktura i u stvari su fibrovaskularni jastučići analnog kanala. Postoje dva tipa hemoroida u odnosu na njihovu lokalizaciju i to: spoljašnji i unutrašnji. Unutrašnji hemoroidi nastaju u gornjem delu analnog kanala, iznad zupčaste linije.

Tačan uzrok nastanka uvećanja hemoroida je nepoznat. Uspravan položaj kod čoveka višestruko povećava pritisak u rektalnim venama što ponekad izaziva njihovo uvećanje. Ostali faktori koji mogu uticati na njihov nastanak su hronična konstipacija ili dijareja, trudnoća, nasledni faktori, poremećena crevna funkcija zbog prekomerne upotrebe laksativa ili klizmi, napinjanje tokom pražnjenja i svakodnevno dugotrajno zadržavanje (npr, čitanje) na wc šolji. Vene se dilatiraju, zidovi postaju tanki i krvare, a ako se rastezanje i pritisak nastave, oslabljene vene prolabiraju napolje.

Simptomi, znaci i komplikacije

    Unutrašnji hemoroidi su pozicionirani na 3, 7 i 11 časova u analnom kanalu kada je pacijent u ginekološkom položaju. Stepen hemoroida se određuje anamnestički i fizikalnim pregledom. Postoje sledeći stepeni:
  • Gradus I – krvarenje bez prolapsa
  • Gradus II – ispadaju napolje pri defekaciji ali se sami vraćaju
  • Gradus III – ispadaju napolje pri defekaciji ali pacijent mora sam da ih reponira unutra
  • Gradus IV – stalno su napolju, ne mogu da se vrate unutra, a mogu se i uklještiti

Simptomi, znaci i komplikacije

Krvarenje na anus je najčešći znak postojanja hemoroidalne bolesti. Inicijalno ono je obično manjeg intenziteta, tako da možete naći svetlo crvene tačke krvi na vašem donjem vešu i toalet papiru. Krv može biti vidljiva i na površini stolice. Kasnije sa napredovanjem bolesti krvarenje je obično intenzivnije i u pojedinim slučajevima može dovesti do anemije. Ostala simptomatologija obuhvata svrab, nelagodnost, kao i bol prilikom defekacije. Pored anemije, komplikacije obuhvataju trombozu hemoroida kao i njihovo uklještenje, što dovodi do jakog bola i zahteva hirurško lečenje.

Lečenje

Blagi simptomi (samo krvarenje i/ili ispadanje hemoroida koji se spontano vraćaju) se mogu smiriti promenom načina ishrane kao i upotrebom pomoćnih sredstava. Potrebno je da stolica ne bude tvrda a ni prolivasta što se može postići povećanim unosom namirnica sa većom količinom vlaknastih materija (voće, povrće, hleb i cerealije) povećanim unosom tečnosti (2 - 2,5 litara dnevno) i upotrebnom preparata plantago ovata (Transilane). Treba izbegavati konzumiranje kafe, žestokih pića, začinjenih i ljutih jela. Novije kliničke studije su pokazale da se upotrebom preparata flavonoida (najpoznatiji je diosmin – Phlebodia i deluju antiinflamatorno, antiedematozno i venotonički) uz dodatak plantago ovata i pridržavanjem pomenutih dijetetskih mera veoma efikasno mogu tretirati hemorodi I i II stepena.

    Hemoroidektomija - hirurška procedura pri kojoj se otklanjaju hemoroidi. Indikacije za hirurški tretman su:
  • stalno tromboziranje
  • ako tretman elastičnim ligaturama ne daje zadovoljavajući rezultat
  • prolabirani hemoroidi su uklješteni i ne mogu se reponirati
  • postoji stalno krvarenje uz izraženu anemiju.

Hirurški se hemoroidi mogu trajno rešiti otvorenom metodom po Milligan-Morgan-u, koja se češće primenjuje u Evropi gde se defekti na mukozi koji nastaju posle hemoroidektomije ostavljaju neušiveni, kao i zatvorenom metodom po Ferguson-u, koja se češće primenjuje u SAD i pri kojoj se defekti na mukozi ušivaju.

Postoji u minimalno-invazivna - THD metoda (Transanalna hemoroidalna dearterijalizacija), kojoj dajemo prednost u našoj Ustanovi, obzirom da se ne narušava anatomski intregritet završnog dela debelog creva, te su bolovi minimalni ili nepostojeći, a rizik od komplikacija je sveden na minimum.

Ova hirurška tehnika je razvijena u Japanu. Morinaga i sar. su 1995 su prvi prikazali ovu hiruršku tehniku kojom se tretiraju unutrašnji hemoroidi pri kojoj se ne seče sluznica. Del Monte i saradnici su kasnije unapredili ovu tehniku uvodeći transanalnu hemoroidalnu dearterizaciju. THD pripada grupi minimalno invazivnih procedura jer se ne seče sluznica i ne uklanja se hemoroidalno tkivo. Pri izvođenju ove procedure koristi se specijalno razvijen anoskop koji se kombinuje sa Doppler-ovom sondom a u cilju identifikacije hemorodalnih arterija (potiču od arterije rectalis sup.) na 2-3 cm iznad zupčaste linije. Kada se Dopler-om identifikuju završne grančice arterije rektalis superior postavlja se šav kojim se smanjuje dotok krvi u hemoroide. Ako postoji prolaps mukoze, prolabirana mukoza se podiže i suturira (sa poslednjim šavom na minimalnoj udaljenosti od 5 mm od zupčaste linije) vraćajući na taj način hemoroidalne jastučiće na mesto. Ovo je drugačiji pristup u odnosu na tradicionalnu hemoroidektomiju kojom se vrši sečenje hemoroidlanog jastučića. Kod THD procedure se sečenje sluznice i hemoroida ne vrši.

Šta se dešava pre operacije?

Pre samog hirurškog zahvata bićete pregledani od strane hirurga koji će postaviti indikaciju za neophodno hirurško lečenje, a zatim će Vam detaljno objasniti plan i tok operacije. Takođe, obavićete i razgovor sa anesteziologom koji će voditi anesteziju tokom Vaše operacije.

Šta se dešava posle operacije?

Posle operacije preporučuje se dijeta sa puno vlakana uz minimum 2 litra tečnosti. Ova procedura se izvodi kao jednodnevna i nakon nekoliko sati pacijent ide kući. Normalnim aktivnostima pacijent može da se vrati nakon 5-6 dana. Potrebno je da se regija na kojoj je rađena intervencija vrati u normalu nakon nekoliko meseci.

THD procedura je praćena minimalnim komplikacijama i bol nakon operacije je značajno manji nego nakon izvođenja "klasične hemoroidektomije" Krvarenje, oteženo mokrenje, pojava hematoma kao i tromboza su najčešće komlikacije koje prate ovu proceduru.

Za više informacija kontaktirajte nas putem:

  • +381 11 208 42 42
  • Ova adresa el. pošte je zaštićena od spambotova. Omogućite JavaScript da biste je videli.