Povecanje dojki u Medical Centru Prvi pokušaji povećenja dojki rađeni su još 1904 godine. Međutim ugrađivanja inplantata hirurškim putem pojavljuje se 1958 godine od strane Ivalon-a koji je ubaciovao inplantate koji su bili satavljeni od sunđerastog polivinil alkohola koji je brzo bio izbačen iz upotrebe.
Cronin i Gerow su 1963 godine prvi put upotrebili protezu od silikonskog želea koji se uz velike modifikacije koristi i danas.
Incizija može biti urađena u inframamarnoj brazdi, oko donje ivice areole, ispod pazušne jame ili ređe u nivou pupka. Inplantat se plasira u džep koji se isprepariše neposredno pozadi žlezdanog tkiva dojke (tzv. subglandularno) ili ispod pektoralnog mišića (tzv. subpektoralno).
Augmentacija se može uraditi u opštoj ili lokalnoj anesteziji uz prateću intravenoznu analgosedaciju. Pre toga ćete dobiti preoperativnu premedikaciju radi vašeg boljeg konfora.
Kada se operacija završi vi ćete iz operacijone sale biti prebačeni u prostoruju poluintezivne nege gde će dalje biti praćen vaš kompletni monitoring. Nakon nekoliko sati možete otići kući. Ako vaš hirurg proceni možete ostati u bolnici jednu noć.

Današnje generacija implantata ima čvrst kohezivni gel, čvrstu membranu koja je otporna na mehanička oštećenja ali ima i poseban sloj koji sprečava molekularni izlazak silikona izvan implantata i mogućnosti reakcija na slobodni silikon u tkivu. Dakle, ti su implantati čvršći, stabilniji na vrijeme, nepropusni za molekule silikona. Stara generacija implantata imala je retki silikonski gel, jednoslojnu tanku ovojnicu, ti stariji implantati imali su po većini literature predviđeni vijek trajanja deset godina. Važno je napomenuti da se brže menja dojka sa implantatima nego implantati. Danas nije potrebna promena implantata posle 10 godina, pošto su ono praktično doživotni, ukoliko ne postoji neki drugi razlog za operaciju dojke.